<NIA LUNO KAJ SUNO>
- Tiu cxi pupteatrajxo prezentita antaux 13 jaroj en la K.S.
Ludantaro: Tigro
Panjo
Frac'jo
Franjo
Korifeo
Scenejo : Sur verda monto harmonias la floroj flavaj, rug'aj. Jam au'dig'as la muziko festena de transmonta vilag'o. Kun gaja takto Panjo aperas dance kvazau' papilio trans la monteto. S'i portas korbon sur la kapo, vestas blankan vastaj'on.
Panjo : (Sidig'as por ripozi), Kiel varmega! (Devis'as s'viton de la frunto. Enrigardante la korbon) Kiel afabla sinjoro li estas! Ho, belkoloraj rizkukoj, grandaj, malgrandaj. C'i tiel bongustajn rizkukojn por mi kaj por miaj infanoj. Ege dankinda. (Post preterkalkulo Panjo rigardas fronton. Unufojon plu devis'as s'viton.) Vere estis gaja fasteno. La novedzino kaj edzo, ili, ho, ho, s'ajnis ege felic'aj. Ho, kiel c'armaj estas ili!
(Ekmallumig'as) kion mi faras nun? (Malantau'e aperas la figuro de Tigro siluete.) Mi hastu iri al mia hejmo. Atendas min karaj infanoj. Mi do rapidu. (Starig'as kun la korbo sur la kapo. Tigro aperas post la Panjo, kaj ankau' g'i imite la facilan pas'on de Panjo postpas'as. Komike kaptas, malsukcesas, falsidas.)
Tigro : O'hung!
Panjo : Kion mi vidas?! Tigro?! (Falsidas malantau'en.) Ki- Ki- Kion vi volas,
mos'ta tigro?
Tigro : (Alproksimig'as digne.) Kio g'i estas sur via kapo? C'u g'i estas kokaj'o? Mi ege s'atas kokaj'ojn.
Panjo : Ne. Ne. Ili estas ne por vi, sed por miaj karaj malsataj gefiloj. Ili estas rizkukoj, kiujn nur homoj amas. Bestoj ne amas rizkukon. c'u ne?
Tigro : Ankau' mi amas rizkukojn, kaj mi nun estas tre malsata.
Panjo : Ili estas donacajoj. Hodiau' okazis geedzig'a festeno en la domo de sinjoro GIM en la vilag'o trans la monto. Kaj mi laboris por prepari la festenon. kaj mastro rekompence mian taglaboron donacis al mi kaj miaj gefiloj tiujn c'i rizkukojn. kaj... ili ne estas viaj..
Tigro : Ho, c'u? Sed mi nun estas tre malsata. De antau' du tagoj mi neniom mang'is krom akvo. (La Tigro Malgrandigas la ventron.) Kaj Afable donu al mi iom da rizkukoj.
Panjo : Kiel kompatinda vi estas por... (Afable) Se estas tia, c'u vi nur unu mang'os? C'ar ankau' miaj malsataj gefiloj min atendas. C'u konsentite, via mos'ta tigro?
Tigro : Nur unu? ham, sed Ne malbone. Kial mi malkonsentu? Jes ec' unu konsentigr- os mian stomakon.(Alproksimig'as.)
Panjo : Jen! (Alproksimig'on barante per la mano, s'i j'etas unu rizkukon al Tigro.)
Tigro : Kiel bongusta! (Kun rondaj okuloj) Kion mi mang'is j'us antau'e? Unu plu!
Panjo : (Timigite) Jen!
Tigro : (Pli minace) Unu piu!
Panjo : C'u vi ne estas bona tigro?
Tigro : C'u mi? Kial ne! Ege bona tigro sur la tero, sub la c'ielo. Tamen mi un estas tre malsata.
Panjo : (Preskau' plore) C'i tio estas por mia filo! (Alj'etas)
Tigro : Unu plu!
Panjo : Jen! Malbonkora tigro, sed tio c'i estas por mia filino.
Tigro : Ankorau' ege malsata mi estas. Mi estas bonkora sinjoro sur la tero sub la c'ielo. Sed mi nun estas malsata. Unu plu!
Panjo : (Diras al si mem plore.) Jen estas la lasta...
Tigro : (G'oje dancante) Unu plu, du plu, tri plu, kvar plu, kvin plu, ses plu, sep plu,... (Tien kaj c'i tien saltante nur vane engeatas.) Hm? Ne haltu j'eti la rizkukojn. Mi nun estas ege malsata. Mi neniom mang'is jam de antau' du monatoj, kaj mi estas tre bonkora sinjoro sur la tero sub la c'iel... Kion vi nun faras? Plu j'etu al mi plu.
Panjo : Mi ne havas.
Tigro : Kion vi nun diras? Ne mansogu. Mansogi estas malbone. C'u vi ne scias, ke mensoginto falos inferon? Mi vidis, ke ankorau' restas kvin kukoj en la korbo.
Panjo : Vi jam tuton mang'is.
Tigro : C'u ne kvar rizkukoj ankorau' restas? Afabla amiko?
Panjo : Ne, jam vi tuton.
Tigro : Ec' du?
Panjo : ...
Tigro : Ec' unu?
Panjo : ...
Tigro : Ec' duono?
Panjo : Vi jam tuton mang'is.
Tigro : Ec' centonon vi ne havas? Ec' milonon? Ec' tiom, kiom la feko de mus'o?
Panjo : Vi tuton da rizkukoj por miaj infanoj for...! Mi jam nenion havas.
Mi donis al vi c'ion mian!
(Tigro alproksimig'as al Patrino kaj s'in formang'as.)
*Malluma mondo. Malespera atmosfero. Malg'oja muziko fluas.
Scenejo : En c'ambro sidas Frac'jo kaj Franjo. Ili legas libron, sed maltrankvile atendas la Panjon, fojfoje rigardante la pordon. Supre pendig'as pajla tegmento. Tigro sidas angule. Vidig'as la vosto de la Tigro.
Franjo : Strange! Kial panjo ankorau' ne revenas? Frac'jo, c'u ne strange? G'is nun panjo neniam c'i tiel malfrue hejmrevenis. c'u ne?
Franc'jo : Eble la festeno malfrue fermig'is, c'ar la festeno de sinjoro GIM estus grandioza. kaj la laboroj ankau' estas multaj Do, ni atendu trankvilaj, tuj baldau' revenos panjo.
Franjo : Sed panjo diris al mi, ke s'i frue revenos kun dolc'aj rizkukoj kaj viaj novaj s'uoj...
Franc'jo : Jes, certe. Panjo ac'etos por mi novajn s'uojn, c'ar panjo ricevos iom da mono, de la sinjoro GIM pro la helpo.
Franjo : Jes, panjo tamen ankorau'... C'u panjo ankorau' ne ac'etis viajn s'uojn en la bazaro? Kaj tial...
Franc'jo : ...
Franjo : C'u vi ne estas maltrankvila?
Franc'jo : Jes, ankau' mi, sed iom plu atendu trankvila, franjo. Tuj revenos panjo.
(Tigro aperas angule, kaj frapas la pordon.)
Franjo : Iu frapas pordon! Estas panjo! Panjo revenas! C'u panjo?
Tigro : ...
Franjo : Certe panjo. Mi malfermu la pordon.
Franc'jo : Momenton! Se estas panjo, kial panjo ne vokas nin?
Tigro : Estas panjo, malfermu la pordon, karaj.
Franjo : Franc'jo. C'u vi ne a'udis la voc'on de panjo? Ni malfermu la pordon.
Franc'jo : Tamen estas iom fremda voc'o. La voc'o de panjo ne estas tia.
Franjo : Eble s'ia voc'o rau'kig'is pro la laco.
Tigro : Jes, jes, pro la laboro mia voc'o jam rau'kig'is. Kaj infanoj, rapidu malfermi la pordon.
Franc'jo : Kvankam la voc'o ig'is rau'ka, la voc'o de mia panjo estas bela kaj c'arma c'iam.
Tigro : (Pli beligante la voc'on.) Mi estas via panjo, certe. Survoje al hejmo, blovis vento, kaj la voc'o estas tia. Vi do ne suspktu min. Rapidu malfermi la pordon.
Franjo : Ni do ne plu suspektu, frac'jo. Panjo alportas rizkukojn por ni kaj navajn s'uojn por vi. Antau' la pordo panjo atendas nin malfermi la pordon. Kiel malicaj ni estas!
Franc'jo : Ta men... Ankau' mi deziras, ke c'io estu tia, kiel viaj vortoj. Sed antau' ol forveturi al la festeno, panjo forte konsilis al ni ne malfermi la pordon facilanime.(Al pordo) Se vi estas nia vera panjo, bonvolu montri al mi vian manon.
Tigro : (Sing'e ne ens'ovas la manon.) Jen la mano de via panjo.
Franjo : (Embarasite) Frac'jo... Kiel terura!
Franc'jo : (Ekpalpas. Surprizite malan tau'en sin jetas) Kiel haroj?
La manoj de nia panjo ne havas harojn!
Tigro : Vi miskomprenas min. Mi multege laboris por vi, karaj infanojn. Pro la peza laboro miaj manoj ig'is malbelaj. (False nazplorante) Se vi ne kredas min, kiu kredos min? Jen mi montras al vi laste kaptukon kaj jakon kaj jupon de via panjo. Mi do forios for de vi... adiau'... karaj...
Franjo : Certe ili estas de mia panjo!
Franc'jo : Ne forlasu nin, panjo. Ni miskomprenis vin, ni kulpas, panjo. Bonvolu enveni. (Malfermas la pordon. Tigro envenas kovrante la vizag'on per la mano.)
Franjo : panjo, c'u vi estas malsana?
Tigro : Mi estas morte laca, ni do ekdormu. Dormu, dormu, karaj,(Lulkantante)
Bonaj infanoj pli-ol tigro frue dormas. Tigro estas malbona besto, c'ar g'i malfrue ek dormas. Bonaj infanoj pli-ol... (La gefratoj ekdormas. La tigro malfermas la bus'on grande por mang'i la infanojn.)
Franjo : (Ekvekig'ante.) C'u vi vespermang'is, panjo? C'u vi ne estas malsata?
Tigro : (Franken turnante la kapon.) Hum? Mi ne estas malsata. (Lulkantante) Mi estas satega, festeno estis ric'a, kaj mi mang'is multe, vi estas bonaj infanoj, ne zorgu, bonan song'on, (Tigro dormetas kapbalancante.) Mi ne estas malsata, c'ar... mi... mang'is... multe... rizkukojn... bongustajn... kaj... vian... panjon...(Surprizig'as sola. Al rigardantoj) Sst, silentu, miaj mang'a j'oj dormas.
Franc'jo : (E k vekig'as.) Panjo, c'u vi ac'etis novajn s'uojn por mi?
Tigro : (Surprizite kas'as la kapon. Pretendas dormi.) Drom, Dorm, Dorm, Dorm..
Kio? Jes, Jes, Dorm, Dorm, Dorm, Kul, Kul, Bonaj infanoj pli-ol tigro frue ekdormas. Ti gro estas malbona besto, c'ar g'i malfrue ekdormas. dorm, dorm, dorm. (La tigro ekronkas. C'e g'ia enspirego la c'ambro tremtremas, c'e g'ia elspirego forblovig'as la mebloj k. a. )
Franc'jo : C'u tertremo okazas?
Franc'jo : Frac'jo, kia bruo, c'u panjo ronkas?
Franc'jo : La ronkado ne estas panja. Panjo ne tiel bruega ronkas. Strange... ( Palpas la vizag'on de tigro. La tigro g'enita flankenturnas la korpon tien kaj c'i tien.) Mirinde, la vizag'o estas kovrita de haroj. Estas akra bardo, kaj lipharoj de la vizag'o de mia panjo. (Palpas la manon de la tigro.) Kiel akraj ungoj Ne estas panjo, sed tigro!
Franc'jo : Terure. La tigro mansogis nin.
Franc'jo : La tigro mortigis mian panjon, kaj ankorau' volas mang'i nin.
Franc'jo : Ni rapidu eskapti de la tigro. Estu silentaj, au' la tigro vekig'os. ( Eliras. Ti am tigro vekig'as.)
Tigro : Kial vi ankorau' ne dormas?
Franc'jo : Mi volas iri al necesejo, panjo.
Tigro : Kial vi duope iras al necesejo?
Franc'jo : Ankau' mi volas iri... Hodiau' mi tro multe mang'is terpomojn, kaj...
Tigro : Vi do uzu la pispoton en la c'ambro.
Franc'jo : Mi volas feki...
Tigro : Se estas tia, feku sur la planko ant au' la c'ambro.
Franc'jo : Se mi fekos sur la planko, malbona odoro tranc'os vian nazon, c'ar mia
feko estas tro forta.
Tigro : Ej, se vi estas tia, feku en provizc'ambreto.
Franc'jo : Se mi fekos en la provizc'ambreto, iu au' vi nevole surpas'os g'in.
Tigro : Ej, ej, g'endonaj infanoj. Vi tuj revenu fekinte en la necesejo. C'u vi au'skultas mian ordonon?
Gefratoj : Jes!
Franc'jo : Ki en ni forkuru? C'u al monto?
Franc'jo : En monto estas multaj sovag'j bestoj.
Franc'jo : C'u iru al sorgo-kampo?
Franc'jo : La tigro priflaros nin, kaj ni tuj eltrovig'os. Estas bona ideo! Ni
suprengrimpu la arbon, la tigro ne povas suprengrimi la arbon.
(Suprengrimpas. Tigro elvenas.)
Tigro : Kial la infanoj ankorau' ne revenas? C'u ili ambau' falis en la necesejon? (Serc'as infanojn, renversante rekvizitojn, kaj aliras al rigardantoj por demandi, kie ili estas.)
Korifeo : Kion vi serc'as, tigro?
Tigro : Mang'j ojn, ne, ne, miajninfanoj, c'ar ili jam devas dormi. Ili diris al mi, ke Ili diris al mi, ke ili volas viziti kune necesejon. Sed ili ankorau' ne revenas. Kiel dang'era estas la nokta necesejo. Mi timas, ke iu malbona fantomo forkaptis la infanojn. Mi alportis bongustajn rizkukojn kaj ac'etis novan s'ujojn por ili. Sed ili tamen ankorau' ne revenas de la necesejo. Mi timas, mi maltrankvilas, (Kantante), mi embarasig'as, c'ar mi estas tre bonkora patrino sur la tero, sub la c'ielo.
Franc'jo : La tigro mensogas!
Tigro : Ho! Tie vi estas! Malsuprenvenu, karaj. Ne plu petolu. Se vi ne tuj malsuprenvenos, iu malbona tigro forkaptos vin. C'u vi ne timas tigron?
Franc'jo : Fi! Tigro estas vi!
Tigro : Kion vi diras nun? Mi estas via panjo. (Rigardante korifeon.) C'u ne?
Franc'jo : Kia malbona tigro vi estas! La infanoj ne suprenvenos. Vi estas la plej
malbona tigro sur la tero, sub la c'ielo.
Tigro : Se vi ne malsuprenvenos, mi supreniros. (Provas suprengrimpi, sed falas kokse.) Dolora! Miaj sidvangoj brule doloras. Kiel mi ilin kaptu?
Franc'jo : C'u vi volas suprengrimpi la arbon?
Tigro : Ho, nun vi revenas al bona knabo. Jes, kiel vi suprengrimpis?
Franc'jo : Viajn piedojn s'miru per sezamoleo.
Tigro : Kiel afabla! (S'mirinte la piedojn per sezamoleo, la tigro provas grimpi la
arbon, sed malsukcesas kaj malsukcesas.) Strange! (Subpremante la koleron.) Veron diru al mi.
Franc'jo : S'miru la arbon per sezamoleon.
Tigro : (Ankorau' malsuksesas.) Mensog I estas malbone. Bonaj infanoj ne
mensogas, c'u vi ne scias tion?
Franc'jo : Malsag'a tigro vi estas! Per hakilo vi faru noc'on sur arbo.
Franc'jo : Kion vi diras al la tigro.
Franc'jo : Kiel fari... frac'jo... La tigro suprenvenas!
(La tigro grimpas kun bruo fari noc'on per hakilo.)
Franc'jo : Ho, Dio de la c'ielo! Savu nin, c'ar la tigro suprenvenas por mang'i nin. Se
vi rigardas nin kompatindaj, mallevu dikan s'nuron, mi petas. (tiam
mallevig'as la s'nuro, kaj ili kun la s'nuro supreniras al la c'ielo.)
Tigro : Ankau' mi pregu' kiel la infanoj! Ho, Dio de la c'ielo! Savu min, c'ar mi
estas treege malsata. Se vi rigardas min kompatinda, mallevu dikan s'nuron,
mi petegas. (Ankau' mallevig'as la s'nuro kaj g'i kun la s'nuro supreniras
al la c'ielo. La tigro kun g'ojo dancas sur la s'nuro, subite la s'nuro
malligig'as, kaj falas la tigro.)
Korifeo : Ho, malfelic'a tigro falis s ur la sorgo-kampon. kaj sangon s'prucigis. De
tiam la sorgo havas rug'an koloron, oni diras. La tigro, kiu mortigas
malfortajn, finfine mortis. Nu, kiaj estas la infanoj, kiuj superniris al la c'ielo? (Tiam aperas la suno kaj la luno.) La frac'jo ig'is la suno, kaj la franjo ig'is la luno lau' la ordono de la Dio de la c'ielo. Hej franc'jo, c'u vi
g'ojas en via laboro?
Franc'jo : Jes, mi estas tre kontenta, c'ar mi lumigas la tagon s ur la tero.
Korifeo : C'u franjo ankau' g'ojas pri via kontribuo?
Franc'jo : Jes, sed mi estas ti mema. La nokto estas tre timiga.
Korifeo : Kaj la Dio de la c'ielo permesis, ke ili inters'ang'a la rolon, kaj la franjo
ig'is la suno, kaj la frac'jo la suno. Sed ankorau' nia franjo estas hontema,
c'ar multaj homoj rigardas s'in, kaj la Dio la sunon pli briligis, por ke la
homoj ne rekte kaj longe rigardu. C'u vi komprenas, Kial la suno nun estas
tiel brilanta?
(Fino)
|
